Toertocht verslagen



Toertocht Verslagen

200 Km. Tocht Overijssel
24 september 2011



Zaterdag 24 september 2011. Het was vroeg op deze zaterdag. Vanaf 07.00 uur kwamen de eerste deelnemers al aan bij de fam. Hakkers in Hardenberg. Sommigen kwamen uit het Friesland met de auto, maar er waren erbij die er al 45 kilometer op hadden zitten met de brommer. De koffie en krentewegge gingen er goed in. De sterke verhalen kwamen nu al los, en aantal hadden niet zo goed geslapen, een beetje het schoolreisjes-gevoel speelde hun parten. Klokslag 08.00 uur vertrokken we met uiteindelijk 33 deelnemers. Via Marienberg, Den Ham, Ommen en Vilsteren .Hier hadden we de eerste koffiestop. Door de organisatie was de bezemwagen bagageruimte goed gevuld en konden we hier alweer de eerste koffie en broodjes nuttigen. Het zonnetje kwam goed door, de mist trok op en het zou een prachtige zomerse dag worden. Verder gingen we weer, via Dalfsen, deels door Zwolle, Hasselt en Genemuiden. Hier hielden we de tweede stop bij de veerpont,  hier werd een groepsfoto gemaakt die de deelnemers t.z.t. nog als herinnering gaan ontvangen. De veerpont op en direct na het verlaten stopte er een Kreidler mee. Ik denk een beetje zeeziek geworden en ging op de kar. Via Heetveld, Sint-Jansklooster, Blokzijl, Baarlo kwamen we rond een uur 0f 13.00 uur in Kallenberg alwaar we een bordje friet met iets konden nuttigen. Hier was de Kreidler weer beter geworden en kon op eigen kracht weer verder. De tocht ging nu via Basse, Scheerwolde, Dwarsgracht naar Giethoorn. Een aantal brommers had de tank wat leeg gekregen en konden hier bij een pomp even tanken. Vorig jaar met de 200 kilometertocht liep de eerste stop al uit de hand. Want toen had de fam. Broers ons al overladen met koffie en gebak. Nu stond er langs de weg een rood autootje, een groot formaat magnetron of frituurpan (Fiat 500), die ons overviel met een uitgebreid snackassortiment. We hadden, gezien dat we net een stop hadden gehad, weinig tijd om lang te pauzeren, maar een ieder kon toch net zo lang iets nemen tot de schalen leeg waren. Super leuk en perfect geregeld!!!! Mede door de drukte in De Wijk, veel verkeer, een paar joekels van landbouwvoertuigen en het uitvallen van de laatstgenoemde Kreidler die opgeladen moest worden waren we even de staart van de groep kwijt geraakt. Met behulp van de portofoons en wat heen en weer info verstrekken konden we bij IJhorst weer de groep compleet maken. Op voor de laatste etappe. Via Balkbrug, Dedemsvaart, waar ik via het oortje de melding van Hendrikus kreeg dat we links bij de “chinees” even moesten stoppen. Deden we maar even niet, want ik heb nog nooit Babi-Pangang met een Happy-ending” gegeten. Jongens blijven jongens………… Om 17.30 uur, na exact 200 kilometer kwamen we weer in Hardenberg aan. Het was een prachtige tocht. Met een laatste glaasje drinken konden we nog even nakletsen en nagenieten van deze wel erg geslaagde tocht.   

Organisatie bedankt, en deelnemers, jullie hadden de brommers goed voor elkaar,
daardoor hadden we maar heel weinig pech, de sfeer was goed, en we troffen het na zo’n vreselijk natte zomer met het geweldige weer.  

René Bonn


                        

We hadden de hele week voorafgaande aan de “koude vingertocht” de weerberichten al in de gaten gehouden. Rijden we wel mee of niet. De laatste tocht van het jaar, dus we hadden er eigenlijk wel zin in. ’s Morgens de computer nog gauw opstarten en kijken op buienradar, nou dat leek niet al te best. Of we gingen rijden of we zaten de hele dag thuis te mopperen over het slechte weer. Dus haalden we de motorpakken maar uit de kast. Toen we bij “Café Rest. Cornelis” kwamen stonden er al heel wat brommers. Eerst maar gauw naar binnen voor een bakkie leut. Daar hebben we ons ingeschreven en werd ons verteld dat de organisatie nog een verrassing voor ons in petto had. Op het laatste moment arriveerden nog twee deelnemers die hadden al pech gehad onderweg. Om elf uur vertrokken we (dik ingepakt) richting Dalerveen. Van daar de kant van Coevorden op, dan richting Holthone en Ane. In Ane bij de “Scheffershoeve” hadden we een kleine pauze we gingen daar koffie drinken en konden we weer wat opwarmen (nou ja, het was er niet al te warm). Hier kregen we van René een vragenlijst waaraan wat prijsjes verbonden waren. (Volgens mij kwam hij de gekste antwoorden tegen van de serieuzere onder ons). Na een klein uurtje reden we weer verder. We gingen richting Lutten, daarna Oud-Lutten. Toen door De Krim langs het kanaal, lekker met de wind mee, dat scheelde behoorlijk in snelheid. Onze Batavus-reporter heeft weer heel wat kiekjes gemaakt. Dus de volgende dag maar gauw kijken op dereutel.nl (foto’s online). Terug in Dalen stond ons een heerlijk bord boerenkool stamppot met spek en worst te wachten. Vooraf reikte onze ‘Quizmaster’ de prijzen uit van de vragenlijst. Veel techneuten onder ons en sommigen weten alleen het gas en de rem te vinden. Dat geeft niets als je er maar plezier in hebt. Lekker gegeten en opgewarmd maar gauw opmaken voor de terug reis. Want als je te lang blijft zitten slaat de vermoeidheid toe. Op de terug weg naar huis moest ik de benzinekraan op reserve zetten. Dus hadden we een dikke 80 km op de teller (op en neer naar Dalen erbij geteld). Precies voor het huis was de tank schoon leeg, dus het Spartaatje kan zo de winterstalling in. Eenmaal thuis het natte pak gauw uit en een warme douche is dan zeer aangenaam. De verwarming een graadje hoger en terug denken aan weer een mooie Reuteldag.

Groetjes een Sparta fan

 

Het is zaterdagmorgen 11 oktober en om zeven uur gaat de wekker af. Opstaan dus,nog even uit het raam kijken hoe het weer is, maar dat lijkt wel goed te komen. Na een boterham en een kop thee de schuur in,om nog even alles te controleren zoals: extra benzine, helm, bandenspanning etc. vandaag de toertocht Slagharen.

Voor mij de eerste keer dat ik aan deze tocht mee ga doen en deze keer ga ik op de Solex. Alles in de bus geladen en op weg naar Duitsland naar Laar om René op te halen [ook hij rijdt op een Solex], dan richting Slagharen. Om half elf komen we aan in Slagharen bij het museum ‘t Oale Meesterhuus, we parkeren de bus bij de R.K. Kerk en halen de solexen uit de bus. De eerste reutelaars waren al aanwezig en we werden dan ook hartelijk begroet,na een kop koffie , koek en wat gereutel en geleuter over brommers werd er om half twaalf gestart.  Zo’n 60 Reutelaars gingen op pad, de start voor mij nog steeds een geweldig mooi gezicht al deze verschillende brommers en dat gebrom, geknetter en de geur van rook en benzine geweldig. De tocht ging van Slagharen, Hardenberg richting Duitsland na enig oponthoud door pech, kwamen we in de buurt van het Duitse plaatsje Wielen, hier werd bij de boerderij van de fam. Wesseling een pitstop gehouden. De broodjes en de snert stonden ons al op te wachten, goed voor elkaar dus. Na deze pauze terug via Radewijk, Gramsbergen, De Krim uiteindelijk naar Slagharen. Aan gekomen bij het museum kwam de geur van de pannenkoeken ons al te gemoed en even lekker mee eten. Al met al een geweldige tocht met goed weer niet te veel pech en een mooie omgeving. Wat mij betreft tot volgend jaar, wellicht tot de volgende toertocht.

Groeten Jan Kort.


VERSLAG TOERTOCHT SCHOONOORD
Zondag 14 september hadden we een schitterende  tocht door de bossen van Schoonoord en omgeving. We hadden ons om half elf bij een cafë in Schoonoord verzameld, na de koffie zijn we gestart. Het was een prachtige georganiseerde tocht. Wat ons opviel was dat jong en oud met deze tocht mee deed. In de bossen van Schoonoord hadden we een pitstop en we kregen wat te drinken. We hebben veel natuur gezien en mensen ontmoet die je normaal niet tegenkomt. Het is een rit die aan te bevelen is aan mensen die er nu niet bij waren. We waren met een gezellige grote groep. We zijn nog niet zo lang lid, maar we ervaren iedere keer weer dat het één grote familie is.
Alle soorten merken en modellen zijn er op brommers en solexen gebied. We komen mensen tegen die aan de kant staan te kijken en te zwaaien die het leuk vinden dat wij er in optocht langs komen. Zo hebben we bij een moeras stil gestaan op een bruggetje met een prachtig uitzicht, waar een rijder zich afvroeg  of er ook nog zonnedauw groeide. Zo’n 40 jaar geleden plukte hij met zijn broers en zussen zonnedauw, dat was een soort bloem die groeide op het veen en veel geld opleverde voor die tijd. Het werd gedroogd en dan verkocht. Het gezin waar hij in opgegroeid was konden er fietsen en bromfietsen van kopen (dat was voor die tijd enorme luxe). Zo wordt er onder de tocht leuke herinneringen opgehaald. Tussen de middag hebben we gezamenlijk lekker gegeten en gedronken wat altijd er gezellig is. Wij zien al weer uit naar de volgende tocht 11 oktober in Slagharen.

(Een dag niet gereden is een dag niet geleefd)

Groetjes van Bennie en Janny van Veggel.